Οι νέες ταινίες

Οι πρωτάρηδες/Beginners

Οι Πρωτάρηδες, η  νέα ταινία με τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ που προβάλλεται στους κινηματογράφους από την Πέμπτη 18/8/2011

Μια γλυκόπικρη ταινία χαρακτήρων, που μας διδάσκει πως, στα θέματα των σχέσεων, όλοι είμαστε πρωτάρηδες. Πρωταγωνιστούν οι Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, Κρίστοφερ Πλάμερ  και Μελανί Λοράν .

Ένας νεαρός άνδρας, ο Όλιβερ, γνωρίζει την απρόβλεπτη Άννα, λίγους μήνες μετά το θάνατο του πατέρα του. Ο έρωτας που θα αναπτυχθεί μεταξύ τους θα γεμίσει τον Όλιβερ με αναμνήσεις του πατέρα του, ο οποίος - μετά το θάνατο της συζύγου του και σε ηλικία 75 ετών - αποκάλυψε στον γιο του τις ομοφυλοφιλικές του τάσεις. Κάπως έτσι ξεκινά μια ερωτική ιστορία, σαν πολλές άλλες, η οποία όμως διαφέρει από τις άλλες γιατί είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Μια ταινία που μιλά για την απώλεια, την αγάπη, τις αναμνήσεις, τον φόβο, τους φίλους, και όλα αυτά με ένα πολύ αληθινό και όμορφο τρόπο, και μάλιστα με εξαιρετικές ερμηνείες. Είναι η ομορφότερη ταινία του καλοκαιριού αλλά και ταυτόχρονα χαντακωμένη αφού προβάλλεται σε μια σχεδόν νεκρή κινηματογραφική περίοδο....ΑΞΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ....

Άτακτη καθηγήτρια/ Bad Teacher

Άλλη μια ταινία που βγαίνει -μάλλον - σε λάθος χρόνο (18/8/2011). Θα είχε περισσότερο νόημα αν έβγαινε Φεβρουάριο ή Μάρτιο, αλλά εν  μέσω καλοκαιριού χάνει την αξία της, όποια κι αν είναι αυτή. 


 Η Κάμερον Ντιάζ στο ρόλο της ζωής στης! 
Είναι μια καθηγήτρια γυμνασίου-κλασικό παράδειγμα προς αποφυγή, καθώς όχι μόνο κακομεταχειρίζεται τους μαθητές της και βρίζει σαν λιμενεργάτης, παράλληλα πίνει και καπνίζει σαν να μην υπάρχει αύριο. .Όχι, δηλαδή, πως την πολυενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, καθώς πολύ σύντομα πρόκειται να τα παρατήσει όλα για να παντρευτεί τον αρραβωνιαστικό της.

Ωστόσο, όταν ο τελευταίος της δίνει τα… Λουμπουτέν στο χέρι, η Ελίζαμπεθ αναγκάζεται να ξεδιπλώσει τα θέλγητρά της προκειμένου να ξελογιάσει τον Σκοτ, έναν αφελή καινούργιο καθηγητή, ο οποίος πέρα από γοητευτικός είναι και… ματσωμένος, καθ’ ότι κληρονόμος μεγάλης οικογενειακής επιχείρησης.

Μόνο που προκειμένου να τα καταφέρει, θα πρέπει πρώτα να ξεπεράσει το εμπόδιο του Ράσελ, του γυμναστή του σχολείου, ο οποίος μπλέκει διαρκώς στα πόδια της, αλλά και της Έιμι, μιας δημοφιλούς και καπάτσας συναδέλφου της, η οποία δείχνει αποφασισμένη να κάνει τον Σκοτ δικό της…

Παίζουν: Κάμερον Ντιάζ, Τζάστιν Τιμπερλεικ, Τζεισον Σίγκελ...

Η γυναίκα που ονειρεύτηκε έναν άνδρα/ the woman who dreamt of a man.

Η Κάρεν, 32 ετών, εργάζεται ως φωτογράφος μόδας. Ζει στην Κοπεγχάγη, είναι επιτυχημένη και ταξιδεύει τακτικά ανά την Ευρώπη, προκειμένου να βγάζει φωτογραφίες για λογαριασμό περιοδικών μόδας. Αγαπά τον σύζυγό της Γιόχαν και την κόρη τους Ζοζεφίν. Ολα μοιάζουν ιδανικά εκτός από κάποια όνειρα που βλέπει διαρκώς τα οποία την στοιχειώνουν, την επηρεάζουν και την τρομάζουν καθώς περιστρέφονται πάντα γύρω από τον ίδιο άνδρα. Οταν σε ένα ταξίδι της στο Παρίσι, θα συναντήσει τον άνδρα που έχει ονειρευτεί,  τότε ένα ανηλεές γαϊτανάκι συμπτώσεων και συμβάντων θα ξεκινήσει μέχρι που η Κάρεν θα διαπιστώσει πως τελικά όλα αυτά που ζει δεν είναι και τόσο ονειρεμένα. Ο Δανός Περ Φλι («Ανθρωποκτονία») μετά από πέντε χρόνια απουσίας απ' τα κινηματογραφικά δρώμενα  επιλέγει να κατασκευάσει ένα ερωτικό δράμα που προσπαθεί να συγκινήσει αλλά το προδίδουν οι εμφανείς σεναριακές αδυναμίες του αλλά κυρίως οι υπερβολικές και στομφώδεις ερμηνείες του ζευγαριού των πρωταγωνιστών (Σόνια Ρίχτερ και Μαρσίν Ντοροσίνσκι).

Διεθνής συνωμοσία / Largo Winch: The Burma Conspiracy

του Ζερόμ Σαλ 

Παίζουν: Τόμερ Σίσλει, Σάρον Στόουν, Ούλριχ Τουκούρ.

Ο μεγάλος έρωτας/ grand Amour

του Πιέρ Ετέξ.

 Παίζουν: Πιέρ Ετέξ, ΄Ανι φρατελίνι, Νικόλ Καλφάν.

BLITZ

του Elliott Lester

Παίζουν: Jason Statham, Paddy Considine, Aidan Gillen.

"Τα ήσυχα βράδια. "

Αυτή η νύχτα μένει...

Πρόταση για λίγο διάβασμα...

Σκοτεινά μυστικά....

Όλα ξεκινούν με ένα τηλεφώνημα στην αστυνομία και τη δήλωση εξαφάνισης ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού, του Ρότζερ. Λίγες μέρες μετά, μια ομάδα προσκόπων ανακαλύπτει τυχαία το πτώμα του σ’ ένα βάλτο έξω από την πόλη του Βεστερός. Είναι γεμάτο μαχαιριές και λείπει η καρδιά. Ο ψυχολόγος Σεμπάστιαν Μπέργκμαν, εγκληματολόγος και ένας από τους καλύτερους εμπειρογνώμονες στη Σουηδία σε δολοφονίες κατά συρροήν, βρίσκεται τυχαία στη Βεστερός για ένα προσωπικό του θέμα. Ύστερα από το χαμό της γυναίκας και της κόρης του στο τσουνάμι στην Ινδονησία, έχει αποτραβηχτεί από την ενεργό δράση και έχει κλειστεί στον εαυτό του. Όμως, η αστυνομία χρειάζεται τη βοήθειά του. Και ο Μπέργκμαν βυθίζεται σιγά σιγά σε μια υπόθεση που κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά.
Στα ίχνη του Χένινγκ Μάνκελ και του Στιγκ Λάρσον, δύο νέα ονόματα έρχονται να ταράξουν τα νερά της σύγχρονης σουηδικής αστυνομικής λογοτεχνίας.



ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ : Εκπληκτικό δείγμα του είδους! οι αναγνώστες αστυνομικών θα το λατρέψουν... Από την αρχή μέχρι το τέλος σε κρατάει σε αγωνία και το ενδιαφέρον αμείωτο. Αυτό όμως που το κάνει να ξεχωρίζει είναι η τελευταία σελίδα... θα καταλάβετε αυτό που σας λέω μόνο αν το διαβάσετε το όλο, εξάλλου δεν είναι και στο χέρι σας να το παρατήσετε. δεν σε αφήνει. 

Ανυπομονώ να εκδώσουν τα επόμενα βιβλία τους, όπως υπόσχονται...


Η νόσος των εραστών...

Ένα χειμωνιάτικο σαββατοκύριακο σε μια έρημη παραθαλάσσια λουτρόπολη στήνεται ένα σκηνικό προδοσίας, ανατροπών και κάθαρσης.  Ένας προδομένος εραστής, δύο βασανισμένοι καλόγεροι, ένας διανοούμενος-τσιγγάνος και μια μονόφθαλμη μετανάστρια. Πίσω από όλους αυτούς, μία γυναίκα, φορέας της Νόσου των Εραστών, -άλλοτε θύτης και άλλοτε θύμα της- που κινεί τα νήματα και κρατάει τις απαντήσεις.  Μοίρες αγνώστων που συνδέονται αναπάντεχα, χρόνιες πληγές που κλείνουν  σφραγισμένες από απρόσμενες φιλίες κι ένας έρωτας, ο οποίος σέρνει απ' την αρχή ως το τέλος το στίγμα της περιώνυμης ασθένειας.Δράμα χαρακτήρων, ιστορία μυστήριου και μια άσκηση πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις... όλα αυτά μαζί. Ως το τέλος.  

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ :  Η πρώτη συγγραφική απόπειρα του Κυριάκου Γιαλένιου είναι όχι μόνο θετική αλλά και απροσδόκητα συγκινητική, γιατί το βιβλίο αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση στο στόμα, τόσο ιδιαίτερη που είναι αδύνατον να την ξεχάσεις.

Ματωμένα ίχνη...

Όταν η αρχαιολόγος Λουίζ Κάντορ επιστρέφει στη Σουηδία από την ανασκαφή της στην Αργολίδα και βρίσκει το γιο της, Χένρικ, νεκρό, αρνείται να πιστέψει ότι πρόκειται για αυτοκτονία. Αποφασισμένη να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από το θάνατό του, ερευνά τα χαρτιά και τις σημειώσεις του και συνειδητοποιεί πως αγνοεί σημαντικές πτυχές από την προσωπική του ζωή. Έκπληκτη, μαθαίνει ότι ο γιος της ήταν φορέας του AIDS και πως είχε μιαν ιδιόμορφη εμμονή με την περίφημη θεωρία συνωμοσίας για τον κλεμμένο εγκέφαλο του προέδρου Κένεντι. Με κίνητρο της μητρική της διαίσθηση και προσπαθώντας να αξιοποιήσει διάφορα σκόρπια στοιχεία, ξεκινά την αναζήτηση μαζί με τον πρώην σύζυγό  της και πατέρα του Χένκρικ. Η Λουίζ σύντομα θα βρεθεί στην αρχή μιας ακολουθίας από ματωμένα ίχνη, τα οποία θα την οδηγήσουν μέχρι την Αφρική. Σε μια ήπειρο τσακισμένη από τις ασθένειες, τη φτώχεια και τη διαφθορά, θα αναζητήσει την αλήθεια για το θάνατο του γιου της και θα κοιτάξει στα μάτια τον ίδιο το φόβο καθώς, απρόσμενα, έρχεται αντιμέτωπη με κερδοσκόπους οι οποίοι εκμεταλλεύονται τον βασανισμένο λαό της αφρικανικής ηπείρου.Ο Χένινγκ Μάνκελ στήνει μια σκοτεινή ιστορία μυστηρίου με φόντο το υποβλητικό αφρικανκό τοπίο.

ΠΠΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ : Συναρπαστικό πραγματικά! Χωρίς υπερβολές, με λιτή καθαρότητα και ενδιαφέρουσα πλοκή!

Αμνησία...

Κάθε πρωί η Κριστίν ξυπνά σε μια άγνωστη κρεβατοκάμαρα, δίπλα σ’ έναν άγνωστο άντρα. Στον καθρέφτη του μπάνιου βλέπει το πρόσωπο μιας μεσήλικης γυναίκας την οποία δεν αναγνωρίζει. Και κάθε πρωί, ο άντρας τής εξηγεί υπομονετικά ότι είναι ο Μπεν, ο άντρας της, ότι είναι σαράντα επτά ετών και ότι ένα ατύχημα πριν από πολύ καιρό της προκάλεσε μια περίεργη διαταραχή μνήμης. Αντί για αναμνήσεις, η Κριστίν έχει κάποιες φωτογραφίες, ένα πίνακα σημειώσεων στην κουζίνα κι ένα ημερολόγιο κρυμμένο σε μια ντουλάπα. Ξέρει την ύπαρξη του ημερολογίου γιατί της το θυμίζει κάθε μέρα ο Δρ. Νας, ένας νευρολόγος που ισχυρίζεται ότι την παρακολουθεί χωρίς να το γνωρίζει ο Μπεν. Καθώς η Κριστίν γεμίζει τις σελίδες του ημερολογίου με όσα της συμβαίνουν κάθε μέρα αλλά και με κάποιες αναλαμπές από το παρελθόν της, αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι στη ζωή της υπάρχουν κάποια περίεργα κενά. Προσπαθώντας να κολλήσει τα σπασμένα κομμάτια και να βρει απαντήσεις, πλησιάζει όλο και πιο κοντά στην αλήθεια… μια αλήθεια που θα αποδειχτεί τρομακτική μα και θανάσιμη.

Ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ που θα κάνει τον αναγνώστη να αναρωτηθεί: υπάρχουν πράγματα στη ζωή που είναι καλύτερο να μη θυμάσαι; Ποιος είσαι αν δεν ξέρεις το παρελθόν σου; Πώς μπορείς να αγαπάς χωρίς μνήμη;

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ:Ένα εξαιρετικό θρίλερ. Συνέχιζε να με συνταράζει επί ώρες αφότου είχα διαβάσει και την τελευταία σελίδα.

Στα ίχνη σου....

Τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει το δεσμό ανάμεσα σε δυο αδελφές… Όταν η Βεατρίκη ακούει την τρεμάμενη φωνή της μητέρας της να της ανακοινώνει την εξαφάνιση της νεότερης αδελφής της Τες, εκείνη παίρνει την πρώτη πτήση για το Λονδίνο.
Βήμα-βήμα συνθέτει τα κομμάτια του παζλ που οδήγησαν στην εξαφάνιση. Βήμα-βήμα συνθέτει τα κενά που έκρυβε ο άρρηκτος, όπως νόμιζε, δεσμός τους. Ποτέ δεν το περίμενε: πόσο λίγο γνώριζε στην πραγματικότητα τον τρόπο ζωής της Τες... Η Βεατρίκη βρίσκεται εντελώς απροετοίμαστη για τις τρομακτικές αλήθειες που θα χρειαστεί τώρα να αντιμετωπίσει. Η αστυνομία, ο αρραβωνιαστικός της, ακόμη και η ίδια η μητέρα της, αποδέχονται πως έχασαν για πάντα την Τες, όμως η Βεατρίκη αρνείται να παραιτηθεί. Κι έτσι, ανοίγει πανιά για ένα επικίνδυνο ταξίδι, που έχει ως σκοπό την ανακάλυψη της αλήθειας, όσο βαρύ κι αν είναι το τίμημα…

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ :«Ένα καθηλωτικό ταξίδι στην περιοχή ανάμεσα στη σύγχρονη λογοτεχνία που πραγματεύεται τα προβλήματα των γυναικών, και το θρίλερ» 

Το θρόισμα της λεύκας....

Η Μαρίνα κοίταξε το νερό που έτρεχε στη γούρνα και μετά τη λεύκα που θρόιζε απαλά πάνω από το κεφάλι της. Είχε συνδέσει αυτό το θρόισμα με την παρουσία της μητέρας της. Και τώρα, νόμιζε ότι άκουγε τη φωνή της να ψιθυρίζει κάτι.Αφουγκράστηκε καλύτερα για να ξεχωρίσει τα λόγια.Θα σ᾽ αγαπάω πάντα... Θα σε προσέχω από ψηλά...Μα πώς δεν το είχε σκεφτεί αυτό; Η μαμά της την παρακολουθούσε και την πρόσεχε από ψηλά!

Kαρπός ενός μεγάλου έρωτα, η Μαρίνα ζει τα πρώτα παιδικά της χρόνια μέσα στη θαλπωρή που της εξασφαλίζουν η αγάπη και η στοργή των γονιών της. Πολύ μικρή όμως χάνει τη μητέρα της και βιώνει τη μοχθηρία της μητριάς της, η οποία, μετά το θάνατο και του πατέρα, κυριεύεται από μια ανεξέλεγκτη μανία εκδίκησης απέναντί της. Το αποκορύφωμα είναι μια πλεκτάνη που στέλνει την ανύποπτη Μαρίνα στη φυλακή με βαρύτατες κατηγορίες.

Στην άλλη άκρη της πόλης, ο Παναγιώτης γνωρίζει από μικρός την ορφάνια και τη μιζέρια. Το αγόρι μεγαλώνει στους δρόμους, στα ορφανοτροφεία και τα αναμορφωτήρια.

Και όμως, η μοίρα έχει αναθέσει στον Παναγιώτη ένα ρόλο καταλυτικό. Εντελώς αναπάντεχα, οι δρόμοι τους διασταυρώνονται μόνο για μια στιγμή. Θα σταθεί όμως αυτό αρκετό για να βρει εκείνος τη λύτρωση και η Μαρίνα την ευτυχία;

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ: Με πολύ καθαρή και καθημερινή γραφή παρουσιάζεται μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και συναρπαστική πλοκή που κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον. Με καθήλωσε μέχρι την τελευταία σελίδα! Συγχαρητήρια.

Πεθαίνω για σένα....

Ένας ρομαντικός ντετέκτιβ είναι κρυφά και απελπισμένα ερωτευμένος με μια παντρεμένη φίλη του, διάσημη ηθοποιό. Όμως κι εκείνη, από την πλευρά της, κρύβει το δικό της σκοτεινό παρελθόν, που δεν μπορεί ν’ αποκαλύψει σε κανέναν, για να μη διαλύσει την καριέρα της και την οικογένειά της. Ώσπου μια μέρα βρίσκει μια φωτογραφία που απειλεί να ταράξει την οικογενειακή της γαλήνη για πάντα.
Τι έδειχνε εκείνη η φωτογραφία; Και ποιος να την έστειλε; Πώς συνδέονται ένας φόνος και μια μοιχεία με μια ανομολόγητη αγάπη; Υπάρχουν αλήθειες που δε λέγονται; Μήπως η ευτυχία δε βρίσκεται μόνο στην αλήθεια; Μπορείς, πεθαίνοντας για μια γυναίκα, να βγεις ζωντανός;
Κανείς δε μοιάζει ικανός ν’ απαντήσει σε τόσα ερωτήματα. Μόνο ένας ερωτευμένος κυνηγός του μυστηρίου μπορεί να τα καταφέρει.
Και ο ήρωας αυτού του βιβλίου δεν το έχει μόνο στο αίμα του, το έχει και στην καρδιά του...

Μπορείς, πεθαίνοντας για μια γυναίκα, να βγεις ζωντανός;

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ: το διάβασα σε 2 ώρες και δεν είχε να μου προσφέρει τίποτα απολύτως! Η πρόβα νυφικού δεν μπορεί να επαναληφθεί. Εκδοτική αποτυχία. Κρίμα...

Έγκλημα στην Παλαιών Πατρών Γερμανού...

Στη Θεσσαλονίκη τού σήμερα, μια νύχτα κοντά στο ξημέρωμα που η Παλαιών Πατρών Γερμανού είναι βυθισμένη στο σκοτάδι, ο στρατιωτικός γιατρός Άγγελος Μάνεσης βλέπει, από το μπαλκόνι του, στο απέναντι πεζοδρόμιο την ακίνητη σιλουέτα ενός άντρα˙ ο Άγγελος Μάνεσης πιστεύει ότι ο άγνωστος παρακολουθεί το διαμέρισμά του. Λίγο αργότερα συναντιέται μπροστά στο ασανσέρ με μια νέα γυναίκα, που του θυμίζει έντονα την Κιμ Νόβακ, την πρωταγωνίστρια της ταινίας «Δεσμώτης του Ιλίγγου» του Χίτσκοκ. Όταν ξημερώνει, ένας επιχειρηματίας που μένει στον ίδιο όροφο με το γιατρό βρίσκεται άγρια δολοφονημένος στο κρεβάτι του. Από εκείνη τη στιγμή και η δική του ζωή μπαίνει σε θανάσιμο κίνδυνο.

Έτσι αρχίζει μια συναρπαστική ιστορία μυστηρίου, αγωνίας και έρωτα, που εκτυλίσσεται στους δρόμους και στις πλατείες της ερωτικής Θεσσαλονίκης, στα «Λουλουδάδικα» με τις μυρωδιές του φρεσκοκομμένου καφέ και στις ακτές της Αγίας Τριάδας.Μια ιστορία με συγκλονιστική εξέλιξη και απρόσμενο τέλος, που φανερώνει ότι για τον κάθε άνθρωπο είναι προσωπική επιλογή και ευθύνη του ο δρόμος που θα ακολουθήσει.

ΗΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ:  Εμπορία και οι παιδεραστές... ένα θέμα που μόνο μια ψυχή που κουβαλά μέσα της τον αέρα των Σφακίων θα τολμούσε να θίξει.

Σπιναλόγκα!!

Τουριστική άνθηση γνωρίζει φέτος το καλοκαίρι το <Νησί της σιωπής>. Παρά την οικονομική κρίση που μαστίζει τις τσέπες του Έλληνα, καθημερινά, περισσότεροι από 1000 επισκέπτες περνούν την είσοδο του ενετικού κάστρου και περπατούν στους χώρους του λεπροκομείου που λειτούργησε στην Σπιναλόγκα από το 1903 έως το 1957.
Αυτό που εντυπωσιάζει είναι πως πολλοί Έλληνες δεν γνώριζαν την Σπιναλόγκα και την ιστορία της πριν την κυκλοφορία του βιβλίου της Χίσλοπ και την προβολή του γνωστού πια σε όλους μας σίριαλ, σε αντίθεση βέβαια με τους ξένους τουρίστες που γνώριζαν την ιστορία της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Σπιναλόγκα παρουσιάζει την  τρίτη κατά σειρά -μετά την Ακρόπολη και την Κνωσσό- επισκεψιμότητα σε όλη την Ελλάδα και συμπεριλαμβάνεται πλέον στους δημοφιλέστερους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μας.
Πέρσι, δέχτηκε 249.940 επισκέπτες, ενώ το 2009 οι τουρίστες που πέρασαν στο νησί ήταν 226.301.

Σαν σήμερα 14 Αυγούστου 2011

1893: Η Γαλλία γίνεται η πρώτη χώρα που επιβάλει στους κατόχους αυτοκινήτων άδεια και αριθμό κυκλοφορίας.


1908: Τα πρώτα διεθνή καλλιστεία διεξάγονται στον ιππόδρομο του Φολκστόουν στην Αγγλία.


1909: Γεννήθηκε ο κρητικός ηθοποιός  Μάνος Κατράκης


1909: Ξεσπά η επανάσταση στο Γουδί, που οργάνωσε ο «Στρατιωτικός Σύνδεσμος». Τη διακυβέρνηση της χώρας καλείται να αναλάβει ο Ελευθέριος Βενιζέλος.


1945: Η Ιαπωνία παραδίδεται άνευ όρων στις συμμαχικές δυνάμεις, μετά τη ρίψη των ατομικών βομβών από τους Αμερικανούς στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι.


1956:  Πέθανε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, γερμανός θεατρικός συγγραφέας, από τους σημαντικότερους θεατράνθρωπους του 20ου αιώνα.


1974: Εκδηλώνεται στην Κύπρο ο δεύτερος «Αττίλας», με την προώθηση των τουρκικών δυνάμεων στη σημερινή γραμμή αντιπαράθεσης, μετά τον «τορπιλισμό» από τους Τούρκους των ειρηνευτικών συνομιλιών της Γενεύης. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η Ελλάδα αποσύρει τις δυνάμεις της από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.


1988:  Πέθανε ο Έντζο Φεράρι, δημιουργός της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας και μυθική μορφή της αυτοκίνησης


1994: Συλλαμβάνεται στο Σουδάν ο περιβόητος διεθνής τρομοκράτης Κάρλος το Τσακάλι, κατά κόσμον Ίλιτς Ραμίρερ Σάντσετς. Την ίδια ημέρα εκδίδεται στη Γαλλία.

Τι σημαίνει Δημοκρατία στην Ελλάδα;

Βοηθήστε να σωθεί η Ελλάδα!
Αυτή η προτροπή μάλλον δεν έφτασε στα ώτα των οδηγών ταξί στο διάστημα των προηγούμενων ημερών.
Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσω ότι -πάντα κατά την προσωπική μου άποψη - ότι έχουν απόλυτο ΔΙΚΙΟ!!! Μήπως όμως όταν όμως εμποδίζουν κάθε Έλληνα πολίτη να μετακινηθεί με δικό του ή με μαζικό μέσο μεταφοράς, σε όλη την επικράτεια, το δίκιο αυτό το ΧΑΝΟΥΝ!
Αναρωτιέμαι τι σημαίνει για αυτούς Δημοκρατία. Μάλλον, δημοκρατία είναι ο αγώνας για να υπερασπιστούν το <ψωμί> τους. Όταν όμως ο γεωργός που κατέβηκε από τα <γκράβαρα> κλείσει τα διόδια Μαλγάρων και δεν μπορεί ο φίλος ταξιτζής να περάσει και να μεταφέρει τον πελάτη από τη Θεσσαλονίκη στη Κατερίνη, τότε, το δίκιο του αγρότη το ονομάζει ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ! Αν ο γιατρός απεργεί και δεν του χειρουργήσει την μάνα, το δίκιο του γιατρού ονομάζεται χούντα, τρομοκρατία και συχνά ακούγεται απο το στόμα του: Ε...ρε Παπαδόπουλος που σας χρειάζεται!!!!
Αλλά κύριοι οδηγοί ταξί, χέστε τους αγρότες και τους γιατρούς, σκεφτήκατε κάποια στιγμή αν αυτή η χώρα έχει το δικαίωμα να βγει από την κινούμενη άμμος που όλοι ΕΜΕΙΣ την ρίξαμε;
 Ένας τρόπος για να την βοηθήσουμε είναι και ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ!  Μια ελπίδα είχε και την έχασε κι αυτή, τουλάχιστον για φέτος. Οι εικόνες από τα <κίτρινα μπλόκα> στα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τους οδικούς άξονες, με τους τουρίστες να κουβαλούν τις αποσκευές στους μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα του Αυγούστου, έκαναν το γύρω του κόσμου, αποθαρρύνοντας με αυτό το τρόπο, ακόμα και τους πιο τολμηρούς, από την προοπτική των διακοπών σε μια Ελλάδα που βράζει (σοβαρά επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας, συνεχείς απεργίες των μαζικών μέσων μεταφοράς, κινητοποιήσεις ταξί).
Αυτό δεν είναι δημοκρατία...
Αλλά μήπως δεν υπάρχει δημοκρατία;
Μήπως ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ την οδηγήσαμε στο απόσπασμα;
Και απλά περιμένει το ΠΥΥΥΥΥΡΡΡΡΡΡ;;;;;;;

Σαν σήμερα 04 Αυγούστου 2011

1072 - Ρωμανός Δ' Διογένης, αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.


1693 - Ο καλόγερος Ντομ Περινιόν παρασκευάζει την πρώτη σαμπάνια σε μοναστήρι Βενεδικτίνων στο Οτβιλιέρ της Καμπανίας (Γαλλία).

1704 - Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής: Το Γιβραλτάρ καταλαμβάνεται από τον Αγγλικό και τον Ολλανδικό στόλο.

1789 - Καταργείται στη Γαλλία η φεουδαρχία.

1822 - Κατάληψη και καταστροφή των χωριών Λάκκων και Θερίσου Κρήτης από το Χασάν Πασά.

1865 - Με Β.Δ. ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν που γράφηκε από το Διονύσιο Σολωμό και μελοποιήθηκε από το Νικόλαο Μάντζαρο καθιερώνεται ως εθνικός ύμνος της Ελλάδας.

1914 - Α' Παγκόσμιος Πόλεμος: Η Γερμανία εισβάλλει στο Βέλγιο. Ως απάντηση το Ηνωμένο Βασίλειο κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Γερμανίας.


1929 - Γεννήθηκε ο Γιασέρ Αραφάτ, ηγέτης της Παλαιστίνης.


1936 - Αρχίζει η περίοδος της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά


1939 - Γεννήθηκε η Μπέτυ Αρβανίτη, Ελληνίδα ηθοποιός.

1949 - Γεννήθηκε ο Δάνης Κατρανίδης, ηθοποιός.


1975 - Πέθανε ο Ανδρέας Εμπειρίκος, Έλληνας λογοτέχνης

1991 - Πέθανε ο Νικηφόρος Βρεττάκος, Έλληνας λογοτέχνης

ΤΑ ΔΕΙΠΝΑ ΤΗΣ ΕΚΑΤΗΣ

Φέτος μου έκαναν  τα ωραιότερα δώρα: βιβλία!!! 
Ευτυχώς που όλοι  οι φίλοι μου, γνωρίζουν την <τρέλα μου>.  Ένα από αυτά ήταν <Τα δείπνα της Εκάτης>. Την αλήθεια μου όμως θα την πω, έτσι κι αλλιώς, λένε ότι αμαρτία εξομολογουμένη, αμαρτία δεν είναι. Ότι με συμφέρει ε; Λοιπόν, θεώρησα ότι είναι ένα βιβλίο του κιλού, σαν αυτά που πουλάνε οι πάγκοι της λαϊκής. Βέβαια,από την άλλη το όνομα του συγγραφέα μου φάνηκε γνωστό, δεν πήγε όμως το χαζό μυαλό μου στον πολύ καλό δημοσιογράφο του ιατρικού ρεπορτάζ. 
Αποφάσισα λοιπόν και το πήρα μαζί μου στις καλοκαιρινές διακοπές. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο το απέραντο γαλάζιο του αιγαίου μου φάνηκε ως καλή περίπτωση. 
Κάθομαι λοιπόν στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου. Η νύχτα μυρίζει λάδι καρύδας και γιασεμί. Η συναυλία των τζιτζικιών έχει σταματήσει και ακούγεται μόνο ο φλοίσβος της θάλασσας. Το φεγγάρι στέλνει το φως του  πάνω στα φύλα της λεύκας και από εκεί στάζει πάνω στο ποτισμένο χώμα. Κάτω λοιπόν από αυτό το ιδανικό σκηνικό, (α...ξέχασα να πω ότι συντροφιά, μου έκανε  ένα κρύο ποτήρι κόκκινο κρασί - απαραίτητο για την καρδιά) ξεκίνησα το διάβασμα. Διάβαζα, διάβαζα, διάβαζα μέχρι το πρώτο φως της ημέρας. Πραγματικά ήταν ένα πολύ ωραίο βιβλίο. Καλογραμμένο, μοντέρνο, αγωνιώδες, μια πραγματική όαση ανάμεσα στα βιβλία που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα. 
Στην αρχή με ενόχλησε που ο δολοφόνος έκανε <νιάου νιάου στα κεραμίδια>, αλλά πιστέψτε με αυτό δεν  επηρεάζει ούτε στο ελάχιστο στο να συνεχίσεις παρακάτω....
 Αυτό που ψιθύρισα τελειώνοντας το ήταν : δεν υπάρχουν άγγελοι σου λέω......
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!!!!!

Ο ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΔΕΡΒΙΣΗΣ

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αυθεντικότητα του ταλέντου, του Θεόδωρου Γρηγοριάδη. Το αποδεικνύει άλλωστε η διάρκεια του μέσα στο χρόνο. Τον παρακολουθώ από τον <Ναύτη> (1993), ένα έργο όπου το φανταστικό και το πραγματικό διαπλέκονται με ευρηματικότητα και δημιουργούν μια ολόκληρη μυθολογία του νερού στην καρδιά ενός κάμπου. 

Τι συμβαίνει όμως με το νέο του μυθιστόρημα; Έχω την εντύπωση (προσωπική μου γνώμη, πάντα )ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά. Μοιάζει ασπόνδυλο, οι ήρωες του μετακινούνται, συνουσιάζονται και διαρκώς δίνουν σχολαστικές επεξηγήσεις. 

Διαβάζω άλλες κριτικές και διαπιστώνω ότι γενικά το βιβλίο αρέσει. Μακάρι! Μακάρι να πέφτει έξω η λογοτεχνική μου κρίση.

 Πάντως θα περιμένω με αγωνία το επόμενο βιβλίο......

Τι συμβαίνει τελικά;

Ότι ζούμε σε μια εποχή που όλα είναι δύσκολα και οι σκέψεις μας είναι μόνο αρνητικές, αυτό είναι γνωστό σε όλους!
Κάποιο Σαββατοκύριακο αποφάσισα να κάνω και εγώ μια επίσκεψη σε μία από τις πολλές και πανέμορφες παραλίες της Χαλκιδικής για να δροσιστώ. 
Τι διαπίστωσα; Ότι τελικά δεν είναι όλα τόσο μαύρα και άραχλα, όσο μάλλον θα ήθελα να πιστεύω. Επειδή όμως από την φύση μου είμαι απαισιόδοξος, κάτι δεν μου έκατσε καλά και αποφασίσω να κάνω μια νέα επίσκεψη, (πάλι Σαββατοκύριακο )αλλά αυτή τη φορά σε παραλία κάποια από τις επίσης όμορφες παραλίες της Πιερίας .
 Και ναι, η έξοδος αυτή μου έδειξε ότι ο κόσμος δεν μειώθηκε στις επί πληρωμή ξαπλώστρες και ομπρέλες.

 Ίσως να περιορίστηκε ο χαμός με τα πολύ μουράτα μαγιό και μπικίνι  που αγωνιούσαν οι κάτοχοι τους πως θα μας πληροφορήσουν την μάρκα τους. Όμως η διασκέδαση υπήρχε, η ίδια χαρωπή ελληνική και ξένη μουσική, που μάλιστα στην Χαλκιδική, τρυπούσε τα αυτιά, λες και ήμασταν σε παραλία κουφών, η ίδια κατανάλωση σε φρέντο και φραπέ και στο τέλος της ημέρας, όπως πάντα άλλωστε, όλοι κολλήσαμε στην κίνηση στον δρόμο της επιστροφής , από Χαλκιδική. Ευτυχώς αυτό δεν συνέβει από Πιερία. Πήγαμε και ήρθαμε καρφί. Μια μικρή στάση μόνο κάναμε στα  διόδια για να πληρώσουμε  2.80 x 2 = 5.60 ευρώ, και αυτό επειδή ήμαστε άνθρωποι και περπατάμε και όχι οτιδήποτε άλλο που θα μπορούσε να πετάει..... Τσούζει το <χαράτσι> δεν λέω αλλά σε τελική ανάλυση  το προτιμώ, σε σχέση με την ταλαιπωρία της Χαλκιδικής, τον ιδρώτα που έχυσα, το καυσαέριο που ρούφηξα και τα νεύρα μου, που σπάσανε από την κυρία που οδηγούσε το μπροστινό αυτοκίνητο, είχε ανέβει πάνω στο τιμόνι και δεν πατούσε το γκάζι πάνω από 20 , με αποτέλεσμα να δημιουργήσει μια τεράστια ουρά......