Πόσο θα ήθελα χτες να σε κρατήσω από το χέρι και η νύχτα να μας ακολουθεί.

Να μυρίζει νυχτολούλουδο και αγάπη.

Ο Αρκτούρος να χορεύει με τους γιους του

τρελούς χορούς και εγώ να έχω στα χείλη μου την γεύση των χειλιών σου...

Ήταν η πρώτη μας νύχτα...
Το ξημέρωμα με βρήκε τυλιγμένο μέσα σε ροζ φουλάρι
και σε δροσερά όνειρα.
Το πρωί ξύπνησα με ροδοπέταλα πάνω στο μαξιλάρι της ψυχής μου.
Ήταν αν θυμάσαι και εσύ, μια ήσυχη Απριλιάτικη νύχτα.
Ας μην αρχίσουν Θεέ μου νωρίς τα μελτέμια....

Τι αξία έχει η ακρογιαλιά της καρδιάς μου

αν δεν στέκεσαι εσύ εκεί να με περιμένεις...

ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ...

Σε αγαπώ γιατί χτες βράδυ έβαλες χρώμα στην ψυχή μου,

αλλά δεν φρόντισες να μου πεις τι να το κάνω.

Τι να βάψω με αυτό.

Αποφάσισα λοιπόν μόνος μου....

Πήρα φόρα και άρχισα να βάφω...

Έβαψα όλο τον κόσμο και τον έκανα τέτοιο ώστε να μου ταιριάζει....

Αν δεις την καρδιά μου να τρέχει και να έχει ματωμένα γόνατα,

μην τρομάξεις...

Είναι που παρακαλάει για την αγάπη σου!