ΣΚΟΤΩΣΕ ΜΕ!!

Η ζωή είναι φυλακή
Φωνάζω…
Κανείς δεν με ακούει που φωνάζω
Ανεβαίνω τα τείχη της παραφροσύνης
Με οδηγούν τα βήματα της απελπισίας
Αν γλιστρήσω, άραγε θα έχει σημασία;
Θα υπάρξει κάποιος που θα μπορεί, που θα θέλει να με φροντίσει;
Ανοίγω το παράθυρο..
Θέλω να δω τα πουλιά, τον ουρανό, τα σύννεφα.
Μου το απαγορεύουν τα ψηλά κυπαρίσσια.
Έξω από μένα υπάρχει ελευθερία.
Πόσο οδυνηρό είναι!
Όλα είναι λάθος
Η αλήθεια είναι χωμένη βαθιά μέσα στη γη.
Νεκρή
Το μυαλό κάνει την επιλογή και αυτό επιβάλλει το ψέμα.
Το ψέμα σας που έγινε τείχη και με χτίσατε μακριά από την κοινωνία.
Με κανόνες που αρνούμαι να ζήσω.
Βάλτε φρουρούς να με φυλάνε.
Θα κρύψω τον πόνο μου.
Θα τον βάλω σε ένα βαθύ σεντούκι και το κλειδί του θα είναι ο ΘΑΝΑΤΟΣ!!!
Μην προσποίησε ότι λυπάστε.
Χτίστε κι άλλα τείχη, μεγάλα και άσχημα.
Σκοτώστε με!!
Είναι η μοναδική σας ευκαιρία.
Κρατάω βόμβα. Δεν είναι δυνατόν να εκραγεί χωρίς θύματα.
Σκοτώστε με!!!!

ΣΕ ΚΩΜΑ (Joy Fielding)

Όταν είδα το βιβλίο αυτό στις προθήκες των βιβλιοπωλείων κάτι μου έκανε <κλίκ>.  Θετικό, αλλά και αρνητικό ταυτόχρονα. Κάτι όμως με τράβηξε και τελικά το αγόρασα. Μάλλον περισσότερο από επαγγελματική διαστροφή  από ότι σαν λογοτεχνικό έργο. Τελειώνοντας το λοιπόν τι έχω να πω : Είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο. Θα μπορούσε να ήταν σενάριο κάποιας ψυχολογικής-θρίλερ-αστυνομικής....κινηματογραφικής ταινίας. Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Το διάβασα μέσα σε 3 μέρες και αυτό από αγωνία, όχι γιατί ήθελα να μάθω τον ένοχο (τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια) αλλά γιατί ήμουν περίεργος να δω πως θα καταλήξει. Τι θα γίνει με την άτυχη  πρωταγωνίστρια. Το διάβασα με κομμένη την ανάσα... ξενύχτησα... έφαγα τα νύχια μου... θύμωσα... έβρισα... και στο τέλος έφαγα άκυρο και κοιμήθηκα!!!!

Για να μην έχετε απορία: Μάλλον η συγγραφέας ένιωθε πίεση από τον εκδότη της, να παραδώσει κείμενο και έδωσε ένα βιαστικό και μάλλον ανόητο τέλος...

Δεν θα πω παραπάνω...να σχηματίσετε προσωπική γνώμη, μπορεί να κάνω και λάθος..

Τελική κρίση: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!!!!!