ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΑ (θέατρο)

Τέσσερις πρωτοεμφανιζόμενοι ηθοποιοί αλλά όπως διαπίστωσα ταλαντούχοι.

Παίζουν με ειλικρινή τρόπο τους ρόλους τους και μας μιλάνε για τις ενοχές, τα ταμπού και την σεξουαλικότητα μας. Το γυμνό που κυριαρχεί στο έργο δεν προσβάλλει, δεν σοκάρει...

Το πιο αθώο γυμνό που έχω δει σε σκηνή από νέα παιδιά που τόλμησαν να εκτεθούν και να κερδίσουν το κοινό.

Η ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

Μειώνονται οι μεγάλοι μισθοί της ΔΕΗ -επιτέλους!!!!!! 

Πάνω σε αυτή την γενναία απόφαση οι συνδικαλιστές απειλούν

ότι δεν θα αφήσουν αυτό να περάσει έτσι.

Χρησιμοποιούν στις αναγγελίες τους μεγαλοστομίες (πάνω από τα πτώματα  μας!!!!!)

 γιατί νομίζουν ότι θα επηρεάσουν την κοινή γνώμη,

ενώ ταυτόχρονα απειλούν ότι θα βυθίσουν την χώρα στο σκοτάδι...

Ας το κάνουν, θα βοηθήσουν να βγει ο ρομαντισμός μας στην επιφάνεια,

αγκαλιά μπροστά στο τζάκι, πίνοντας κόκκινο κρασί για να ζεσταθούμε και τυλιγμένοι με μια κουβέρτα Νάουσας.

 Τόσα χρόνια, υπάλληλοι, απόφοιτοι λυκείου έπαιρναν το λιγότερο 2000 ευρώ το μήνα ενώ εμείς, απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε  με τα 1200 ευρώ. Κάποιος <φίλος> σε <φιλική > κουβέντα χαρακτήρισε τον μισθό μου: ΜΙΣΘΟ ΓΙΑ ΑΣΤΡΑΓΑΛΙΑ!!!

Καιρός λοιπόν να δοκιμάσει κι αυτός τι γεύση έχουν τα αστραγάλια!!!!

ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ. (Ζέτα Κουντούρη)

Ένα βιβλίο της νέας σοδειάς που με εντυπωσίασε.
Η ηρωίδα βασανίζεται από θολές αναμνήσεις, 
τρομακτικές σκέψεις που αφορούν αγαπημένα της πρόσωπα, 
σκέψεις, αμφιβολίες και ενοχές. 
Ο πόνος, ο θυμός , η αγάπη, η συγχώρεση και η εξιλέωση, 
υπάρχουν γύρω της, άλλοτε έντονα και άλλοτε όχι.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΉΝΗ

Την προηγούμενη εβδομάδα αποφάσισα να τολμήσω και να δω στον κινηματογράφο μια

ελληνική παραγωγή. Τώρα πια μπορώ να πω ότι αυτή ήταν και η πιο συγκινητική μου στιγμή.

<Ένας Μυτιληνιός επιστρέφει από το εξωτερικό στην πατρίδα, αναγκασμένος να υπογράψει για να κληρονομήσει το πατρικό του σπίτι. Έτσι επανέρχονται μνήμες από την παιδική του ηλικία, τους γονείς του, ενοχές, νοσταλγία και μυρωδιές.>

Εξαιρετική η Μαρία Ζορμπά αλλά και ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης. Όταν η αφήγηση κορυφώνεται πάνω τους με πιάσανε τα ζουμιά.

Δείτε την....είναι μια άλλη ελληνική ταινία.

ΔΑΚΡΥΑ ΑΛΗΘΙΝΑ...