ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ...

Χανιά..

Παλιό λιμάνι...

Αραιοί διαβάτες...

Και κάτω από τις κραυγές των γλάρων η θάλασσα.

Δεν είσαι εδώ.

Κοιτάζω προς την θάλασσα.

Με μαγεύει το γαλάζιο.

Ομίχλη.

Φαίνεσαι μέσα σε αυτήν.

Χαμογελάς...

Με πλησιάζεις...

Σηκώνεσαι στις μύτες και με φιλάς.

Χαμογελάς...

Τα μάτια σου λάμπουν!

Δεν αντέχω το φως τους...

Κλείνω τα δικά μου.

Τα ανοίγω...

Δεν είσαι εδώ..

Δεν ήσουν ποτέ...

Θα είσαι άραγε ποτέ: