ΣΤΟ ΦΟΡΕΙΟ

Ένας διάδρομος μακρύς, λευκός...
Τα φώτα του στο ταβάνι με τυφλώνουν...
Περνάνε γρήγορα πάνω από το κεφάλι μου...
Και η μυρωδιά του αντισηπτικού μου προκαλεί αηδία...
κι εγώ κοίτομαι πάνω σε ένα φορείο,
που πάντα κάποιος άλλος κατευθύνει
Και που με πηγαίνει;
Κάθε φορά σε αίθουσα καινούρια,
ψυχρή, αποστειρωμένη.
Όταν θα βγω από την αίθουσα μια ουλή στο πρόσωπο,
θα μου θυμίζει αυτό που μου πήραν...
Αυτό που έχασα...