Όταν ύπνος δεν με πιάνει,
αναρωτιέμαι γιατί ακόμη ο πόνος δεν μπορεί να γιάνει..
Όταν την μάνα σου αντικρύζω,
πάντα με κάνει πίσω να γυρίζω...
Όταν γέμιζες ζωή και όλοι για σένα μιλούσαν,
μα τελικά πως τα κατάφερες και όλοι το μνήμα σου φιλούσαν;
Γιατί να στέκεται μόνο η φωτογραφία σου εκεί
και οι φίλοι σου να μην προλάβουν να πιούν ένα τελευταίο ποτήρι κρασί;
Να το πιουν μαζί σου με το χαμογελό σου,
που τώρα μόνο το δάκρυ τους μπορούν να δώσουν!
Όταν σε τρώει η αδικία της ζωής,
κανένας δεν μπορεί να παρηγορήσει τους γονείς...
Τα αδέρφια σου στα πόδια τους προσπαθούνε να σταθούνε,
μα όλοι ένα αστέρι κοιτάζουμε για να σε δούμε.
Ένα αστέρι κοιτάζουμε γιατί έτσι έλαμπες και σύ,
μα ποτέ το κενό που μας άφησες δεν θα καλυφθεί!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου