ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...

Περπατώ ξυπόλητος στις πέτρες ...

Πατώ φύλλα , κλαδάκια...

Φθινόπωρο στο μυαλό μου …

Φθινόπωρο στην κάρδια μου ...

Σταγόνες ασημένιας βροχής στο κορμί μου…

Ήλιος που έκαψε την ψυχή μου κ άφησε το αποτύπωμα του…

Πονάει ….πονάει πολύ …

Άδειοι οι δρόμοι …..γιατί ?

Άδειοι δρόμοι…

Φώτα ……γέφυρες …..δρόμοι μακρινοί ….ατέλειωτοι…. κάθε άκρη τους …..
Είμαι ρυάκι κατεβαίνω στο ποτάμι της ψυχής…..

Κάθε πετρούλα , κάθε βράχος εμπόδια μου βάζει για να σταματήσω…

Μα το νερό κυλά …..έτσι κυλώ κ εγώ ….